[Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα]

---

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΑΡΧΙΑ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

---

Λήξη (συμπεράσματα)
31ου Ιερατικού Συνεδρίου
Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας

Το 31ο ιερατικό συνέδριο της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας έκλεισε την Πέμπτη 2.11.2000 ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αυγουστίνος στην αίθουσα τελετών του πνευματικού κέντρου του Ιερού Ναού των Αγίων Πάντων. Καταρχήν ευχαρίστησε όσους συνέβαλαν στην άψογη διοργάνωσή του και ανακοίνωσε ότι και το επόμενο συνέδριο θα γίνει στο Μόναχο, από τις 30 Οκτωβρίου μέχρι τις 2 Νοεμβρίου του 2001.

Στη συνέχεια έκανε μία ανασκόπηση του συνεδρίου με στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων. Παίρνοντας αφορμή από την εισήγηση του κ, Νικολάου τόνισε πως εμείς οι ορθόδοξοι δεν πιστεύουμε ότι από μας ξεκινά η Εκκλησία. Η Εκκλησία έχει ιστορία δύο χιλιάδων ετών και μέλη της είναι και οι κεκοιμημένοι αδελφοί μας. Οι Πατέρες της Εκκλησίας και η διδασκαλία τους αποτελούν για μας σήμερα ένα κεφάλαιο το οποίο θα μας βοηθήσει να μην κάνουμε τα λάθη των άλλων Εκκλησιών που πίστεψαν ότι η Εκκλησία αρχίζει και τελειώνει στο γραφείο του ερευνητή. Οι Πατέρες δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να περάσουν στη λήθη.

Η ομιλία του κ. Νικολακόπουλου υπενθύμισε σε όλους ότι η Αγία Γραφή έχει την ίδια αξία, και ακόμη μεγαλύτερη, για μας τους ορθοδόξους όση έχει και για τους προτεστάντες αδελφούς μας. Ο Σεβασμιότατος τόνισε την ανάγκη να υπάρχει η Αγία Γραφή σε κάθε σπίτι, να γίνονται κύκλοι μελέτης της Αγίας Γραφής, αλλά όχι αποκομμένοι από την Εκκλησία. Την Αγία Γραφή την ερμηνεύει η Εκκλησία σαν σύνολο, όχι ο καθένας με τον τρόπο που εκείνος θέλει και πιστεύει.

Ο κ. Βλέτσης με την ομιλία του προσπάθησε από τη μία πλευρά να περιγράψει τη σύγχρονη σύγχυση της εποχής του μεταμοντέρνου και από την άλλη πλευρά να μας δώσει μία πυξίδα που θα βγάλει από αυτή τη σύγχυση, δείχνοντάς μας τι είναι αληθινά ορθόδοξο, σημείωσε ο Σεβασμιότατος.

Οι παρεμβάσεις εξάλλου των Θεοφιλέστατων Επισκόπων Αρίστης κ. Βασιλείου και Θερμών κ. Δημητρίου και του ελλογιμωτάτου αρχιδιακόνου π. Βασιλείου ΚΙein φώτισαν πολύπλευρα τα παραπάνω ζητήματα, δίδοντας σε όλους την πεποίθηση ότι δεν είμαστε τυχαία ορθόδοξοι, αλλά τονίζοντας παράλληλα και την αναγκαιότητα να πάρουμε ό,τι καλό υπάρχει στη θεολογία των άλλων (καθολικών και προτεσταντών) ως εμπλουτισμό, όχι ως νοθεία, της δικής μας παράδοσης.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιότατος σχολίασε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό τις ομιλίες των νέων (στην ηλικία) επιστημονικών συνεργατών του τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας, βλέποντας στα πρόσωπα τους το μέλλον της Ορθοδοξίας σ' αυτόν τον τόπο.

Από την περί Βιοηθικής εισήγηση του κ. Βάντσου ο Σεβασμιότατος πήρε ως μήνυμα και συμπέρασμα την ανάγκη να ενημερωνόμαστε για όλες τις νεότερες εξελίξεις στα θέματα αυτά, για να μπορούμε να δίδουμε απαντήσεις σ' όποιον και σ' ό,τι μας ρωτάει. «Αν έρθει κάποιος στον ιερέα και φύγει απογοητευμένος ο ιερέας αμάρτησε», σημείωσε ο Μητροπολίτης.

Η εισήγηση του κ. Αναπλιώτη έδωσε την αφορμή στο Σεβασμιότατο να τονίσει και πάλι την ανάγκη να οργανωθεί το κοινωνικό έργο των ενοριών. «Είναι μονοφυσιτισμός να πιστεύουμε ότι μας ενδιαφέρει μόνο η ψυχή. Να ενδιαφερόμαστε και για την Κοινωνική Δικαιοσύνη», υπογράμμισε ο κ. Αυγουστίνος.

Η εισήγηση του κ. Wolf, ενός νέου γερμανού ορθοδόξου, συγκίνησε ιδιαίτερα το Σεβασμιότατο, ο οποίος στο πρόσωπο του νέου αυτού επιστήμονα είδε τη σταδιακή ωρίμανση της Ορθοδοξίας στη Γερμανία. Σα Μητρόπολη έχουμε χρέος, τονίσθηκε, να ανοίξουμε τις αγκάλες μας στους ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας που αναζητούν μία αυθεντικότερη πνευματικότητα. Ο Σεβασμιότατος υπογράμμισε και πάλι την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα ορθόδοξο μοναστήρι στη Γερμανία, ένα σωστό μοναστήρι που θα «σαρκωθεί» στη Γερμανία και θα είναι το πανεπιστήμιο της Ορθοδοξίας στη Γερμανία. Στη συνάφεια αυτή αναφέρθηκε στις προσπάθειες μετάφρασης των λειτουργικών κειμένων στη γερμανική γλώσσα και προέτρεψε τους ιερείς να τελειοποιήσουν τη γνώση της γερμανικής γλώσσας.

Μετά από αυτή την ανακεφαλαίωση των εισηγήσεων ο Σεβασμιότατος προχώρησε σε ένα πατρικό άνοιγμα της ψυχής του με στόχο την ενθάρρυνση και τη στήριξη των ιερέων στο δύσκολο και πολύπλευρο έργο τους στις ενορίες.

Παίρνοντας καταρχήν αφορμή από τη ζωντανή εικόνα της Ορθοδοξίας στο Μόναχο, το οποίο έχει καταστεί κέντρο Ορθοδοξίας, υπογράμμισε πώς εκεί που είναι ζωντανή η ενορία φεύγουν τα δαιμόνια. «Πάρτε το σαν συμπέρασμα του συνεδρίου και αγωνισθείτε γι' αυτό».

«Να είμαστε ενωμένοι. Να ξέρουμε ότι δεν είμαστε μόνοι», είναι ένα από τα μηνύματα του συνεδρίου. «Ο ιερέας-απόστολος δεν είναι μόνος».

«Αν ο ιερέας έχει Θεό και φοβάται ο ιερέας το Θεό και όχι ο Θεός τον ιερέα -όπως λέμε στην Κρήτη- τότε όλα είναι καλά».

«Στην Εκκλησία δεν ετικετάρουμε ανθρώπους, Η Εκκλησία είναι για όλους. Για τη σωτηρία των ανθρώπων. Δεν πρέπει να συκοφαντούμε και να κατηγορούμε αλλά να αγκαλιάζουμε και τους διώκτες μας, Το να δημιουργούμε εχθρούς είναι εύκολο πράγμα. Το ν΄  αγαπάς είναι δύσκολο».

Αναφερόμενος ιδιαίτερα στους νέους κληρικούς τούς προέτρεψε να γίνουν ακόμη καλύτεροι από τους παλαιότερους, μια και αυτοί παραλαμβάνουν σήμερα έτοιμες ενορίες, με ναούς και πνευματικά κέντρα και -κυρίως- συνεργάτες και φίλους (γερμανούς) της ενορίας. «Εσείς οι νέοι μπορείτε να γίνετε καλύτεροι, είστε υποχρεωμένοι (πρέπει) να γίνετε καλύτεροι. Για να γίνουν οι ενορίες μας μικρές πατρίδες για τους κουρασμένους ανθρώπους της εποχής μας».

Τέλος, ο Σεβασμιότατος έδωσε το λόγο στον καθηγητή κ. Νικολάου, ο οποίος αφού έθεσε κάποια πρακτικά λειτουργικά ζητήματα κήρυξε τη λήξη του συνεδρίου.