***

«Θεός επί γης, άνθρωπος εν ουρανώ· και πάντα αναμίξ εγένετο».
Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος

Αδελφοί και Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Δυσκολεύεται ο ανθρώπινος νους να κατανόηση την μεγάλην αλλαγήν την οποίαν έφερεν εις τον κόσμον η Γέννησις του Χρίστου. Ο γεννηθείς εις την φάτνην της Βηθλεέμ δεν ήτο εις εκ των ανθρώπων, οι όποιοι γεννώνται καθημερινώς. Είναι ο Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου, ο οποίος συγκαταβαίνει δια να αναβίβαση το πλάσμα Του εκεί από όπου έπεσε.

Κατά το πλήρες αγάπης σχέδιον του Δημιουργού, ο άνθρωπος προορίζεται ίνα θεωθή, Αλλ' εξ ιδίας υπαιτιότητας εγκατέλειψε τον υποδειχθέντα εις αυτόν προς τούτο δρόμον καί κατέστη δούλος της φθοράς καί του θανάτου. Καί διά να επαναδοθή εις αυτόν η δυνατότης της θεώσεως έπρεπε να ενανθρώπηση ο Θεός. Διότι ο πεπτωκώς χοϊκός καί φθαρτός και αμαρτωλός άνθρωπος δεν έχει την δυνατότητα να υπερβή μόνος του την φθαρείσαν φύσιν του και να επενδυθή την Θεότητα.

Δι' αυτό, ουδέποτε και η πλέον τολμηρά ανθρωπινή φαντασία ετόλμησε να θεωρήση ως ενδεχόμενον αυτό το ανέλπιστον γεγονός. Μόνον οι εμπνευσμένοι υπό του Αγίου Πνεύματος Προφήται διεκήρυξαν ότι αυτό θα συμβή διά του Θεού. Και πράγματι, την νύκτα των Χριστουγέννων αυτό το ανέλπιστον έγινε πραγματικότης. «Θεός επί γης, άνθρωπος εν ουρανώ», ανακράζει θαυμάζων ο Ιερός Χρυσόστομος.

Το κοσμοϊστορικόν αυτό γεγονός δεν είναι αδιάφορον δια την ζωήν μας. Ούτε το ενδιαφέρον αυτού δι΄ ημάς περιορίζεται εις τας εφημέρους εορταστικάς εκδηλώσεις. Οφείλομιεν να αντιμετωπίσωμεν σοβαρώτερον την νέαν κατάστασιν. Η Γέννησις του Χριστού μας δίδει την δυνατότητα να υπερβώμεν την θνητότητά μας, να ανέλθωμεν εις τους ουρανούς, να συζήσωμεν μετά του Χριστού, να καταλλαγώμεν μετά του Θεού, να χαρώμεν την υιοθεσίαν Του, να ζήσωμεν εις τους αιώνας εις την ακένωτον χαράν της αγάπης Του.

Ας συμπανηγυρίσωμεν πνευματικώς μετά των Αγγέλων και των Αγίων την ευδοκίαν του Θεού διά τους ανθρώπους καί ας αρχίσωμεν από σήμερον νέαν ζωην, αξίαν της κλήσεως του ένανθρωπήσαντος Θεού. Το συνταρακτικόν γεγονός, όσον αφανώς και ταπεινώς ετελέσθη, τόσον μεγάλην αλλοίωσιν έφερεν εις το Σύμπαν και ιδιαιτέρως εις το μέλλον εκάστου ανθρώπου. Δεν πρέπει να αγνοήσωμεν την σπουδαιότητά του επειδή ετελέσθη μακράν της μεγάλης δημοσιότητας, εις εν ταπεινόν και απέριττον σπήλαιον. Ούτε πρέπει να εορτάσωμεν το γεγονός θορυβωδώς και επιφανειακώς ως μίαν εποχικήν εφήμερον πανήγυριν, χωρίς άλλην επιοροήν εις την ζωήν μας πλήν του κοσμικού ξεφαντώματος.

Αν καί τα γενόμενα κατά την Γέννησιν του Κυρίου ημών Ιησού Χρίστου είναι αθέατα διά τους φθαρτούς ανθρωπίνους οφθαλμούς, υπάρχουν μερικοί οι οποίοι με την χάριν του Θεού είδαν και μας περιγράφουν τα βαθύτερα συμβάντα και την επελθούσαν μυστικήν αλλοίωσιν του κόσμου. Ιδού πώς ο προκάτοχος ημών Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφωνεί, θαμβωμένος εξ όσων αντελήφθη:

«Άγγελοι συνεχόρευον ανθρώποις, άνθρωποι τοις άγγέλοις εκοινώνουν καί ταις άλλαις ταις άνω δυνάμεσι· καί ην ιδείν... καταλλαγάς Θεού προς την ημετέραν γεγενημένας φύσιν, διάβολον αισχυνόμενον, δαίμονας δραπετεύοντας, θάνατον λελυμένον, παράδεισον ανοιγόμενον, κατάραν ηφανισμένην, αμαρτίαν εκποδών γεγενημένην, πλάνην απεληλαμένην, αλήθειαν επανελθούσαν, της ευσέβειας τον λόγον πανταχού κατασπειρώμενον και κομώντα, την των άνω πολιτείαν επί γης πεφυτευμένην, και τη γη συνεχώς αγγέλους επιχωριάζοντας καί πολλήν υπέρ των μελλόντων την ελπίδα ούσαν» (Ρ.G. 57, 15-16).

Αυτήν την ελπίδα των μελλόντων είθε, τέκνα και αδελφοί, να ίδωμεν πραγματοποιουμένην εις την ζωήν μας ευχαίς του μεγάλου Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο οποίος πρεσβεύει υπέρ ημών προς Κύριον εν ουρανοίς μετά πάντων των Αγίων. Επί τη συμπληρώσει δε κατά το επί θύραις νέον έτος χιλίων εξακοσίων ετών από της κοιμήσεως του Αγίου τούτου, ανακηρύσσομεν από του Οικουμενικού Πατριαρχείου το έτος τούτο έτος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ίνα δώσωμεν εις πάντας τους πιστούς την ώθησιν να μελετήσουν το έργον και να εμβαθύνουν εις την ζωήν αυτού.

Αδελφοί!

Χριστός γεννάται, δοξάσατε·   
Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε·
Χριστός επί γης υψώθητε·

Αύτω, τω Φιλανθρώπω Θεώ των Χριστουγέννων η τιμή και η ευχαριστία και η δόξα και η προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Φανάριον, Χριστούγεννα 2006
+ Ο Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος
διάπυρος προς Θεόν ευχέτης πάντων υμών